วันแล้ววันเล่าเดือนแล้วเดือนเล่า เดือนแรกที่เป็นก้อนเนื้อใหญ่ปกติ(เกินสิวเม็ดธรรมดา) ก็ไปหาหมอ และได้รับคำตอบว่ายังไม่ต้องผ่ารอให้ใหญ่กว่านี้นิดหนึ่ง(ทั้งที่มันก็ใหญ่อยู่แล้วนะ)ความคิดในขณะนั้น

                เดือนที่สองไปหาหมอตรวจคนแรกบอกว่าผ่าได้ไปห้องนั้นห้องนี้นะ  พอไปได้รับคำตอบว่ายังไม่ต้องผ่าเพราะมันยังแข็งๆ ที่ก้อนเนื้อนะต้องให้มันอ่อน ๆ ก่อนถึงผ่าได้

                เดือนแล้วเดือนเล่าก็ผ่านไปกระทั่งหลังซ้อมรับพระราชทานปริญญาบัตรที่มหาวิทยาลัยฯ เป็นวันสุดท้ายเลยตัดสินใจ วันที่ เก้า เดือน พฤษภาคม ปีสองพันห้าร้อยห้าสิบก็ได้โอกาสเป็นหมอคนที่สามครับตรวจ บอกว่าผ่านะได้ไปห้องผ่าตัดเล็ก ก็ไปเลยได้ผ่าก่อนหน้าหน้าก็ให้เซ็นต์ยินยอมทุกอย่าง ที่นี่ก็ผ่าฉีดยาซา กระทั้งเรียบร้อยก็หยิบให้ผมดูปรากฎว่าเป็นก้อนเนื้อไขมันที่เหมือนกับลูกแก้วเลยแต่สีขาวหมอบอกว่าถ้าแตกมันจะเหม็นมาก ๆ (ดีนะที่ไม่แตกและไม่ได้เก็บเป็นที่ระลึก) ต้องขอบคุณหมอและบอกว่าให้ล้างแผลทุกวัน เป็นเวลา เจ็ดวันด้วย คิดมากละซิจะไปรับพระราชทานปริญญาบัตรที่สกลนครด้วยทำไงก็ต้องทำใจเพราะอยู่ในช่วงล้างแผล

                ส่วนการตัดไหมนั้นก็ไม่เจ็บสักเท่าไหร่นะแต่ก็ต้องใช้เวลาพักฟื้นประมาณ 20 วันถึงเป็นปกติ (แต่ไงสองโรคเจอกันทั้งถอนฟันด้วยและก็ผ่าตัดด้วยเวลาไปหาหมอเลยบอกว่า...) นะครับ

---------------------------

อัศฎาพงษ์    ใจตรง
09พ.ค. 2550